Algemeen

Vanwaar mijn belangstelling in Afrikaans en Zuid-Afrika?

Ghislain Ducháteau, tans voorsitter van die Netwerk Didactiek Nederlands (NDN) en ook redacteur van die NDN-Nieuwsbrief, hou ons lesers op hoogte met die gebeure rondom Afrikaans in Nederlandse en Vlaamse media.

Toen ik in 1957 nog aan de universiteit van Gent Germaanse Filologie studeerde, kregen wij een professor Nederlands die van de universiteit van Luik naar Gent overkwam. Het was Prof. Dr. Willem Pee. Hij is later mijn promotor geworden. Hij had veel gereisd en kon boeiend vertellen over de landen in de wereld waar Nederlands of een afgeleide vorm van Nederlands werd gesproken. Zo werd mijn belangstelling voor dat mooie en grote land aan de Zuidpunt van het Afrikaans continent gewekt.

Daarna kreeg ik gedurende enkele jaren een tijdschrift uit Afrika toegestuurd met informatie over het reilen en zeilen ter plekke. In die jaren zestig en zeventig was ik erg ongerust over de evolutie van de politieke toestand van Zuid-Afrika. Ik volgde de berichtgeving met grote aandacht. Ook op de revolutionaire tijd in het begin van de jaren 90 bleef ik toekijken. Steeds heeft in mij het verlangen geleefd om dat verre maar toch aantrekkelijke land eens zelf te gaan bezoeken.

In 1993 leerde ik een vriendin kennen die net doorheen haar rouwperiode voor het afsterven van haar man probeerde te komen. Zij maakte met haar zoon een reis naar Kaapstad en omgeving. Met haar man had zij voordien al een rondreis doorheen het land gemaakt. Ook zij praatte met geestdrift over Zuid-Afrika. Dat scherpte mijn verlangen nog aan om ernaartoe te reizen. Mijn vriendin werd heel ernstig ziek in 1995 en einde 1996 is zij gestorven. Met haar had ik afgesproken voor zij overleed, dat ik een Zuid-Afrikareis zou maken. In november 1997 ben ik dan met mijn gewone reisgroep naar Johannesburg overgevlogen en wij hebben de klassieke rondreis gemaakt. Van Johannesburg in de richting van het Krugerpark en dan langsheen de kust zo naar beneden naar de Kaapprovincie. Onze tocht eindigde in Kaapstad waar we met de helikopter overheen zijn gevlogen en ook de Tafelberg hebben bestegen met het net vernieuwde kabelspoor.

Een enorme indruk heeft het grote land op mij gemaakt. Ondanks de onveiligheid die voelbaar was, hadden wij de indruk dat Zuid-Afrika na de revolutie zich sociaal en economisch aan het opwerken was. Vele onzekerheden waren nog zichtbaar. Ook de overname van de macht van Nelson Mandela naar Mbeki gaf ons wat onzekerheid over de toekomst. Toch zijn wij blijven geloven dat Afrika in die toekomst als het zelf zijn economie nog heeft opgewerkt, mogelijk een belangrijke rol kan gaan spelen voor het Afrikaanse continent, dat er nog steeds voor een goed deel hulpbehoevend bijligt. Afrika is een mooi land. Ik wil graag blijven zien wat er omgaat. Dat kan ik maar door aandachtig de media te volgen en uit te kijken naar de berichtgeving over Zuid-Afrika. Daarover wil ik dan ook graag af en toe verslag uitbrengen. Ik dank alvast Rina Loader die mij daartoe de gelegenheid biedt vanaf deze mooie website.

 


© Catharina Loader 2001